Mijn bookish confessions

Iedereen heeft wel zo zijn gebruiken tijdens het lezen. Waar de een het niet erg vindt als hun boek een vlekje of deukje oploopt, doet de ander er alles aan om dit te voorkomen. Ik ben iemand de behoort tot de eerste categorie; als ik een boek van mijn boekenplank afhaal, komt deze er vaak niet meer als nieuw terug op te staan. Hoe dat gebeurt, lees je in mijn bookish confessions!


Eten en drinken tijdens het lezen

Als je door mijn boeken zou bladeren kom je, zo gok ik, geregeld een kruimeltje hier en een vlekje daar tegen. Vind ik niet erg. Natuurlijk was het niet per se geweldig toen Pieter een keer per ongeluk zijn bier op mijn bureau omgooide, waardoor het in mijn boeken terecht kwam. Dat was natuurlijk wel even een ander verhaal. Nu vind ik het allang niet erg meer. Ik heb snel ingegrepen en ze droog gemaakt; vervanging van die boeken is dan ook niet nodig.

Het breken van ruggen

Nu breek ik niet expres de ruggen van mijn boeken, maar als er tijdens het lezen en lijntje op de rug van het boek komt te staan, kan ik daar niet wakker van liggen. Ook al vind ik het het mooist als de boeken netjes op een rij staan, zonder dat er gekke kronkels in de ruggen van de boeken zitten, vind ik leescomfort het allerbelangrijkst. Sommige boeken zijn zo stug, dat het haast wel nodig is om de rug even goed te kraken (sorry). Vroeger deed ik het zelfs wel expres, omdat ik het een fijn gevoel vond. Oeps. Nu was ik wel een apart kind vroeger, waar natuurlijk niks mis mee is.

Het vouwen van kaften

Dit is misschien enigszins hetzelfde als de voorgaande confession. Bij paperbacks heb ik af en toe de gewoonte om de kaft helemaal naar achteren te buigen. Zo kan ik het boek gemakkelijk in één hand houden. Het ligt er natuurlijk wel aan hoe buigzaam de kaft is. Sommige boeken zien er namelijk echt niet mooi meer uit als je dit doet, maar andere kunnen het zeker wel hebben.

Ondersteboven, open wegleggen

Als ik even een pauze neem tussen het lezen door en van plan ben het boek weer snel op te pakken, dan leg ik het boek gerust even open, ondersteboven neer. Hierbij kan het gebeuren dat, jawel, de rug breekt. Ook hier is het weer een gemak wat lezen betreft. Niet dat het openslaan van het boek op de pagina waar mijn boekenlegger ligt nu zo moeilijk is; ik hou gewoon echt van gemak wat dat betreft.


Ik hoop nu dat jullie niet denken dat ik een of andere boekenbarbaar ben. Het is niet zo dat ik dit allemaal expres doe. Om het cru te zeggen; het kan me gewoon niks schelen hoe mijn boek eruit ziet. Ja, ik hou van een mooie, gave cover, maar ik hou ook van comfortabel lezen. Als het daarvoor nodig is dat ik de kaft omvouw, dan doe ik dat. Mijn boeken, mijn regels.

Heb jij nog bookish confessions?

12 thoughts on “Mijn bookish confessions

  1. Ik was daar vroeger heel streng in, ook al omdat ik niet vaak boeken kocht, maar inmiddels vind ik dat een boek gewoon gelezen moet worden. Die deukjes en krasjes en kruimeltjes horen bij mijn geschiedenis met het boek en dat is dan ook wel weer charmant.

    Liked by 1 person

  2. Ik doe het meeste van dit ook eigenlijk, alleen het omvouwen van de kaften niet. Boeken zijn gebruiksvoorwerpen, om gelezen te worden. Al ben ik wel wat zuiniger met mijn hardcovers.

    Liked by 1 person

  3. Ik gruwelde hier vroeger echt heel erg van. Maar boeken zijn er toch om gelezen te worden en dat mag je dan ook zien. Nu ik op werk zie hoe bibliotheekboeken terugkomen nadat ze jaren in gebruik zijn geweest, kan ik me niet echt druk maken om een vouwtje hier en daar…

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s