De vallei van de paarden van Jean M. Auel || Recensie

photo_2020-02-04 19.40.46

Titel: De vallei van de paarden
Serie: Aardkinderen #2
Auteur(s): Jean M. Auel
Uitgever: Het Spectrum
Aantal pagina’s: 624
Gelezen als: Fysiek en luisterboek
Genre: Historische fictie
Publicatie datum: 1986
Datum gelezen: 23 januari 2020
3,5/5 ★


In De vallei van de paarden lees je hoe het Ayla vergaat, nadat ze uit de Stam verbannen is. Ze is ‘dood’ en ze heeft niemand meer. Ondanks alles heeft Ayla nog steeds de wilskracht om door te gaan. Ze moet haar eigen mensen vinden en met hen een leven opbouwen. Na een lange reis komt ze aan in een mooie vallei, waar ze niets tekort komt. Ze kan er jagen, baden en er is een perfecte grot. Al gauw sluit ze vriendschap met zowel een veulen als een jonge holenleeuw. Ze zijn als haar kinderen. Op een dag komt een van haar wensen in vervulling: ze ontmoet een ander, die net zoals zij is. Zal hij haar accepteren, of zal Ayla opnieuw afgewezen worden?

Enkele jaren terug heb ik ontzettend van het eerste boek in deze serie genoten: De stam van de holebeer. Doordat ik van anderen hoorde dat de serie per boek slechter zou worden, was ik een beetje angstig om het tweede boek te gaan lezen. Het eerste boek had namelijk iets ‘magisch’ voor me; ik heb altijd al een fascinatie met de prehistorie gehad en wilde er graag meer over te weten komen. Het eerste boek gaf mij dat in zeer grote mate en wilde dat niet verpesten door teleurgesteld te raken door het tweede boek. Gelukkig was dat niet het geval.

Ik vond het tweede boek dan ook erg leuk. Maar daar blijft het ook bij. Het was vermakelijk, maar er miste iets van de ‘magie’ die ik ervaarde bij het lezen van het eerste boek. Ook neemt het tweede boek een iets *ahum* volwassenere toon aan, wat keer op keer weer terugkomt in het verhaal. Ik dacht dat het een kinderboekenserie was, maar deze seksscènes zijn toch echt niet voor kinderoogjes bedoelt. Ze zijn redelijk gedetailleerd.

Helaas heb ik hierdoor, en door de samenvatting van het derde boek te lezen, iets van mijn interesse voor de boeken verloren. Het derde deel belooft weer een boek te zijn, gevuld met vurige scenes. Ik denk dat het dan ook misschien nog wel lang duurt voordat ik het derde boek op zal pakken. Laat je echter niet door mijn review afschrikken: tussen de hartstocht van Ayla en anderen door, is de prehistorische magie nog wel aanwezig!

6 thoughts on “De vallei van de paarden van Jean M. Auel || Recensie

  1. Ik ben er twintig jaar geleden echt op afgeknapt. Wat me ook heel erg stoorde, is dat Ayla werd afgeschilderd als een heilige en niets verkeerd kon doen. Als je er dan toch een romantische lijn in steekt, dan lijkt een beetje evenwicht me niet verkeerd. Dat zij heel ‘onschuldig’ harten vertrappelt en dat dan de mannen hun schuld is, vond ik zo plat en van zo weinig diepgang getuigen. Daar heb ik me blauw aan geërgerd. Ik ben niet van plan het nog op te pakken.

    Liked by 1 person

    1. Nu je het zegt, dat is inderdaad wel zo 🤔 Was mezelf nog niet op die manier opgevallen. Na de samenvatting van het derde boek gelezen te hebben, heb ik het idee dat daarin een liefdesdriehoek voor gaat komen, waar ik helemáál niet van houd 😒

      Like

    1. Normaal houd ik ook wel van boeken met een beetje passie haha! Maar hier had ik het niet zien aankomen en nam het voor mij een beetje van de onschuld weg die ik juist zo leuk vond bij de verhalen 🙈

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s